Keç di destpêkê de tenê ji şîrmijandinê dûr dikevin. Dema ku ew derbekê bidin, hemû şerma wan ji holê radibe. Ew dest bi xebata teknîka livandina destan, girtina çîp, kûr û kûr di qirikê de dikin. Heger dîk ne pir dirêj be, ew hewl didin ku hemû di devê xwe de bigrin, pozê xwe li hember pûbisê mêrik derxin. Piçek alkol û ew jixwe dikare dîkê hevalê te bimije. Hestek xweş e dema ku hûn keçek hûrgelê bikin keçikek rastîn. Niha ji bo ku ew kumê di devê xwe de bigire û daqurtîne ev dibe norm. Gav bi gav tu digihije ser qûna wê. Piştî wê, heke hûn wê di nav nivînan de wekî jinek berdest derman bikin, ew nema diqelişe. Ew jî wê dizivirîne.
Çi têkiliyek mezin di vê malbatê de serdest e, hûn dikarin pêbawerî û piştevaniya hevdu ya malbatê bi yekcar hîs bikin. Bav gilî kir ku wî civîneke girîng pêk aniye û ew ji vê yekê nîgeran bû, keçikê biryar da ku alîkariya wî bike ku stresa wî sivik bike da ku ew di civînê de xwe ewletir hîs bike. Bi awayê ku bûyer diqewimin, ez tavilê digihîjim wê encamê ku ev ne cara yekem bû ku wan tiştek weha dikirin. Poza 69-an di dawiyê de tenê girêdan û hevrêziya malbatê xurt dike.